Majlis Raja-Raja bermula dengan pembentukan Durbar dan merupakan sebahagian daripada institusi Raja Berperlembagaan di Malaysia. Majlis ini mempunyai kedudukan serta peranan yang amat penting dalam sistem pemerintahan negara kita berdasarkan peruntukan Perlembagaan Persekutuan. Perkembangannya bermula daripada era Negeri-negeri Melayu Bersekutu (NNMB), zaman Malayan Union, Persekutuan Tanah Melayu 1948 hinggalah selepas merdeka.
Lihat kronologi evolusi institusi dari Durbar 1897 hingga era pascamerdeka serta 7 fungsi utama Majlis Raja-Raja mengikut Perlembagaan Persekutuan.
Majlis persidangan Raja-raja Melayu Perak, Selangor, Pahang dan Negeri Sembilan bersama British, dipengerusikan oleh Pesuruhjaya Tinggi British.
Diperuntukkan dalam Perlembagaan Malayan Union tetapi tidak pernah diwujudkan kerana penentangan Raja-raja Melayu.
Ditubuhkan secara rasmi dan diurus sepenuhnya oleh Raja-raja Melayu, disertai Penyimpan Mohor Besar Raja-Raja.
Keanggotaan diperluas kepada Yang di-Pertua Negeri Melaka, Pulau Pinang, Sarawak dan Sabah.
Memilih Yang di-Pertuan Agong dan Timbalan Yang di-Pertuan Agong.
Bersetuju atau tidak bersetuju sebarang undang-undang yang memerlukan persetujuan Majlis Raja-Raja.
Memberikan nasihat berkaitan pelantikan jawatan tertentu seperti Ketua Audit Negara dan Ketua Hakim Negara.
Menjadi rujukan dalam perubahan dasar berhubung kedudukan istimewa orang Melayu, bumiputera Sarawak dan Sabah serta kepentingan sah kaum lain.
Menjadi Lembaga Pengampunan bagi kes-kes tertentu.
Memperkenankan perubahan persempadanan negeri setelah mendapat perkenan raja negeri berkenaan.
Memperkenankan pindaan perlembagaan bagi perkara-perkara tertentu.
Durbar dibentuk pada tahun 1897 seiring dengan penubuhan NNMB. Persidangan pertama diadakan di Kuala Kangsar, Perak. Durbar dipengerusikan oleh Pesuruhjaya Tinggi British dan dianggotai oleh Raja-raja Melayu, Residen British NNMB serta Setiausaha NNMB.
Perlembagaan Malayan Union 1946 memperuntukkan penubuhan Majlis Sultan-Sultan di bawah The Malayan Union Order in Council 1946. Majlis ini sepatutnya dipengerusikan oleh Gabenor Malayan Union serta dianggotai oleh sembilan orang Raja Melayu dan tiga orang pegawai kanan British untuk membincangkan undang-undang berkaitan agama Islam serta menasihati Gabenor tentang perkara yang dibangkitkan oleh Raja-raja Melayu. Namun, majlis ini tidak pernah diwujudkan kerana Raja-raja Melayu menentang pelaksanaan Malayan Union.
Majlis Raja-Raja ditubuhkan secara rasmi pada tahun 1948 menggantikan Malayan Union berdasarkan Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu 1948. Majlis ini diurus sepenuhnya oleh Raja-raja Melayu dan dilengkapi dengan kuasa serta sekretariat. Pengerusinya ditentukan oleh Raja-raja Melayu dalam kalangan sembilan orang Raja Melayu. Raja-raja Melayu juga diberi hak dan kuasa untuk mendapatkan penerangan daripada Pesuruhjaya Tinggi British tentang penggubalan undang-undang dan dasar Kerajaan Persekutuan.
Selepas kemerdekaan 1957, Yang di-Pertua Negeri Melaka dan Pulau Pinang turut menjadi ahli. Selepas pembentukan Malaysia 1963, Yang di-Pertua Negeri Sarawak dan Sabah turut menjadi ahli. Namun, Yang di-Pertua Negeri tidak menyertai mesyuarat khas yang melibatkan institusi beraja seperti pemilihan Yang di-Pertuan Agong dan Timbalan Yang di-Pertuan Agong.
Mohor Besar Raja-Raja melambangkan kekuasaan dan kedaulatan Raja-raja Melayu. Ia disimpan oleh Penyimpan Mohor Besar Raja-Raja yang juga merupakan Setiausaha Majlis Raja-Raja. Dokumen rasmi yang dikeluarkan oleh Majlis Raja-Raja diturunkan dengan cap Mohor Besar diikuti tandatangan Penyimpan Mohor Besar Raja-Raja. Reka bentuknya mengandungi jata kerajaan sembilan Negeri Melayu serta tulisan Jawi "Mohor Besar Raja-Raja Negeri Melayu", dipersetujui pada 31 Ogos 1948.
Majlis Raja-Raja mempunyai kuasa dan fungsi dalam sistem Raja Berperlembagaan serta boleh bertindak menggunakan budi bicara bagi melaksanakan fungsinya. Majlis ini juga bertindak sebagai pengimbang demokrasi melalui hak untuk dirundingi dalam pelantikan penting dan hak untuk membincangkan hal berhubung dengan dasar negara.
Baca soalan, jawab dalam hati, kemudian tekan "Semak Jawapan".
Apakah negeri-negeri yang terlibat dalam pembentukan Durbar pertama pada tahun 1897?
Mengapakah Majlis Sultan-Sultan tidak pernah diwujudkan dalam tempoh Malayan Union?
Nyatakan dua pelantikan jawatan utama negara yang memerlukan nasihat daripada Majlis Raja-Raja.
Durbar 1897 dipengerusikan oleh salah seorang Raja Melayu.
Durbar 1897 dipengerusikan oleh Pesuruhjaya Tinggi British. Majlis yang dipengerusikan sesama Raja-raja Melayu hanya bermula dalam Majlis Raja-Raja 1948.
Majlis Raja-Raja hanya berfungsi dalam upacara adat istiadat semata-mata.
Majlis Raja-Raja mempunyai kuasa perlembagaan yang luas seperti memperkenankan pindaan undang-undang/perlembagaan, persetujuan persempadanan negeri, dan menjadi rujukan perubahan dasar hak istimewa orang Melayu serta bumiputera.
1 Di manakah persidangan Durbar yang pertama diadakan pada tahun 1897?
2 Apakah urusan mesyuarat khas Majlis Raja-Raja yang TIDAK dihadiri oleh Yang di-Pertua Negeri?
3 Dokumen rasmi yang dikeluarkan oleh Majlis Raja-Raja dimeterai dengan cap Raja-Raja sebelum ditandatangani.
4 Majlis Sultan-Sultan semasa era Malayan Union 1946 sepatutnya dipengerusikan oleh Malayan Union.
Padankan fasa atau entiti sejarah institusi beraja dengan keterangan yang tepat. Jika menggunakan telefon, tekan pilihan jawapan dahulu, kemudian tekan kotak padanan.
There is something wrong with this question.
