Kerajaan merupakan unit ekonomi yang mentadbir dan mengurus hal ehwal sesebuah negara dengan matlamat utama memaksimumkan kebajikan masyarakat dan meningkatkan kemakmuran negara. Berbeza dengan isi rumah yang bermatlamat memaksimumkan kepuasan dan firma yang bermatlamat memaksimumkan keuntungan, kerajaan bertindak membuat keputusan ekonomi yang menyeluruh melalui tiga peranan utama: sebagai pengeluar dan majikan, mencapai objektif makroekonomi negara, serta mengawal selia pengeluar dan eksternaliti negatif.
Lihat bagaimana peranan kerajaan sebagai pengeluar dan majikan serta peranan mengawal selia menyumbang terus kepada empat objektif makroekonomi negara.
Rajah 1: Hubung kait antara ketiga-tiga peranan kerajaan (diadaptasi daripada Rajah 1.6 buku teks).
Kadar pengangguran berada pada paras rendah iaitu kurang daripada 4%. Tenaga buruh digunakan dengan optimum, keluaran negara pada tahap maksimum, pendapatan negara meningkat, dan taraf hidup masyarakat meningkat.
Tingkat harga umum yang stabil wujud apabila harga purata barang tidak mengalami sebarang perubahan atau mengalami perubahan pada kadar yang rendah.
Peningkatan jumlah keluaran barang dan perkhidmatan dalam sesebuah negara pada sesuatu tahun berbanding dengan tahun sebelumnya.
Imbangan pembayaran ialah penyata kewangan yang merekodkan aliran wang masuk dan keluar kesan daripada perdagangan antarabangsa dalam tempoh satu tahun.
Barang awam ialah barang yang dapat digunakan oleh seseorang individu tanpa mengurangkan faedah penggunaan individu lain (non-rivalrous) dan tidak boleh menghalang individu lain daripada menggunakannya (non-excludable). Contohnya jalan raya, padang awam, sekolah, dan klinik kerajaan.
Barang sosial pula ialah barang atau perkhidmatan yang membawa manfaat terbesar kepada semua masyarakat. Contohnya air yang terawat dan rakyat celik huruf.
Monopoli semula jadi wujud kerana pengeluaran barang awam dan barang sosial seperti landasan kereta api dan stesen jana kuasa memerlukan kos modal yang sangat tinggi dan hanya mampu dibiayai oleh kerajaan melalui kutipan cukai.
Kerajaan ialah majikan terpenting di Malaysia yang menawarkan peluang pekerjaan dalam sektor perkhidmatan awam. Perkhidmatan awam merupakan tulang belakang bagi melicinkan pengeluaran sektor ekonomi lain, contohnya tentera, polis, dan guru.
Peluang pekerjaan menjana pendapatan kepada penjawat awam, meningkatkan kuasa beli, menaikkan taraf hidup, serta merangsang permintaan agregat yang mempercepat pertumbuhan ekonomi.
Antara faedah sampingan yang ditawarkan kerajaan kepada kakitangan awam ialah elaun perumahan dan elaun sara hidup (COLA), kemudahan pinjaman perumahan dan kenderaan, imbuhan tetap khidmat awam, pencen selepas bersara, cuti tahunan mengikut kelayakan, dan cuti bersalin.
Makroekonomi merujuk kepada kajian mengenai ekonomi secara menyeluruh. Empat objektif utamanya ialah:
Matlamat firma memaksimumkan keuntungan boleh menjejaskan kebajikan masyarakat melalui pengeksploitasian pengguna dan eksternaliti negatif. Kerajaan mengawal selia melalui tiga mekanisme utama:
Mengawal eksploitasi pengguna melalui barang kawalan, dasar harga maksimum, dasar harga minimum, kuota, paparan bahan makanan dan tarikh luput, pensijilan label SIRIM, pensijilan logo Halal oleh JAKIM, serta Akta Kawalan Harga dan Anti Pencatutan 2011.
Mengawal eksternaliti negatif melalui pemberian lesen operasi, penentuan zon kawasan perindustrian, dan agensi pemantauan alam sekitar.
Subsidi membantu menampung kenaikan kos pengeluar agar pengeluar tidak memindahkan beban kos dengan menaikkan harga kepada pengguna. Contohnya subsidi minyak masak, tepung, dan gas memasak.
Cukai dikenakan ke atas barang membahayakan kesihatan seperti rokok dan minuman keras, serta cukai karbon ke atas pelepasan bahan api fosil.
Ketiga-tiga peranan kerajaan saling berkait secara bersepadu. Kerajaan menyediakan barang awam dan sosial untuk membina kemudahan dan infrastruktur, menarik pelaburan modal asing, dan menyumbang kepada imbangan pembayaran lebihan serta pertumbuhan ekonomi. Penyediaan barang awam dan sosial memerlukan tenaga kerja, maka kerajaan menggaji pekerja sektor awam untuk mencapai guna tenaga penuh. Pengawalan pengeluar dan eksternaliti melalui undang-undang dan subsidi mengawal harga pasaran untuk mencapai kestabilan harga serta menjaga kebajikan pengguna dan kelestarian alam sekitar.
Baca soalan, jawab dalam hati, kemudian tekan "Semak Jawapan".
Apakah perbezaan utama dari segi konsep antara barang awam dengan barang sosial?
Bilakah sesebuah negara dianggap telah mencapai objektif guna tenaga penuh?
Bagaimanakah pengenaan cukai dapat membantu kerajaan mengawal eksternaliti negatif yang dilakukan oleh kilang perindustrian?
Monopoli semula jadi dibenarkan semata-mata untuk memberi keuntungan besar kepada syarikat berkaitan kerajaan (GLC).
Monopoli semula jadi dibenarkan kerana projek prasarana strategik tersebut (seperti bekalan elektrik dan rel kereta api) memerlukan kos modal yang sangat besar yang tidak mampu ditanggung oleh swasta, serta bagi memastikan harga perkhidmatan penting itu dapat dikawal oleh kerajaan demi kebajikan rakyat.
Barang awam disediakan oleh kerajaan secara percuma sepenuhnya tanpa had penawaran.
Walaupun sebahagiannya percuma atau dengan bayaran minimum, penawarannya adalah terhad dan penggunaannya perlu dikongsi bersama oleh masyarakat.
1 Apakah dasar penetapan harga yang dilaksanakan oleh kerajaan untuk menjaga kebajikan pengguna dengan menetapkan harga yang lebih rendah daripada tingkat harga keseimbangan?
2 Keadaan imbangan pembayaran lebihan berlaku apabila:
3 Guna tenaga penuh merujuk kepada keadaan di mana kadar pengangguran di sesebuah negara berada pada paras yang rendah, iaitu kurang daripada %.
4 Cukai persekitaran yang dikenakan atas kandungan bahan api fosil untuk mengurangkan pelepasan gas rumah hijau dikenali sebagai cukai .
Seret konsep ekonomi ke tempat yang betul. Jika menggunakan telefon, tekan pilihan jawapan dahulu, kemudian tekan kotak padanan.
There is something wrong with this question.
