Topik ini membincangkan maksud nasionalisme secara umum dan tafsiran yang diberikan oleh tokoh sejarawan tempatan serta antarabangsa. Nasionalisme merupakan perasaan cinta yang mendalam terhadap bangsa dan negara, serta gerakan untuk membebaskan tanah air daripada cengkaman penjajah.
Bandingkan intipati tafsiran nasionalisme yang dikemukakan oleh setiap tokoh dan sejarawan.
Hans Kohn dan Dr. R. Suntharalingam menekankan kesetiaan mutlak individu kepada negara bangsa serta hak setiap bangsa menubuhkan negara sendiri.
Profesor Datuk Zainal Abidin Abdul Wahid dan Profesor Emeritus Tan Sri Dr. Khoo Kay Kim melihat nasionalisme Melayu daripada akar sejarah dan perjuangan menuntut kembali kedudukan unggul.
Profesor William R. Roff mengaitkan kebangkitan nasionalisme Melayu dengan kesedaran diri akibat ancaman terhadap hak orang Melayu serta kebimbangan terhadap sekularisme dan imperialisme Barat.
Dato' Onn Jaafar dan Dr. Burhanuddin al-Helmi menegaskan pembinaan bangsa yang tegap, bersatu dan berpegang pada nilai perpaduan serta adab Islam untuk mencapai kemerdekaan.
Nasionalisme ialah satu gerakan yang meletakkan kesetiaan seseorang hanya kepada negara atau bangsanya.
Kebangkitan nasionalisme Melayu lebih kepada kesedaran dan ketegasan diri pada dekad terakhir sebelum Perang Dunia Kedua, akibat ancaman terhadap hak kepentingan orang Melayu serta faktor ekonomi.
Menzahirkan suatu bangsa yang lebih tegap dan kuat, boleh berdiri di atas tapak kaki sendiri dan mengambil tempat sebenar di sisi bangsa-bangsa lain yang tegap dan bersatu.
Perjuangan menentang penjajahan memerlukan persatuan dan perpaduan yang kuat, iaitu National Fronts, dengan berpegang pada tatatertib, adab sopan bangsa Melayu dan agama Islam.
Fenomena sejagat yang mengiktiraf hak setiap bangsa di dunia untuk menubuhkan negaranya sendiri dan memindahkan kedaulatan kepada rakyat.
Nasionalisme Melayu telah wujud sejak zaman Kesultanan Melayu Melaka, dengan kesetiaan kepada raja sebagai ciri nasionalisme Melayu ketika itu.
Dalam konteks Melayu sebelum merdeka, nasionalisme merujuk kepada perjuangan orang Melayu bagi mendapatkan kembali kedudukan unggul dalam negara sendiri.
Nasionalisme ialah perasaan cinta yang mendalam terhadap bangsa dan negara. Ia juga merupakan gerakan untuk mencapai kebebasan politik, ekonomi dan sosial daripada penguasaan orang asing.
Idea nasionalisme tidak sama antara negara dengan zaman kerana berkait rapat dengan pengalaman sejarah serta pengaruh sekeliling seperti keturunan, agama, bahasa dan adat resam.
Nasionalisme mempunyai pelbagai tafsiran berasaskan sejarah, corak perjuangan dan karisma pemimpin. Matlamat akhirnya tetap sama, iaitu membina bangsa yang bersatu dan negara berdaulat.
Baca soalan, jawab dalam hati, kemudian tekan “Semak Jawapan”.
Apakah faktor yang menyebabkan idea nasionalisme berbeza antara negara dengan zaman?
Menurut Profesor Datuk Zainal Abidin Abdul Wahid, bilakah nasionalisme Melayu mula wujud?
Apakah konsep perpaduan yang ditekankan oleh Dr. Burhanuddin al-Helmi dalam menentang penjajahan?
Nasionalisme semata-mata bermaksud mengangkat senjata menentang musuh luar.
Nasionalisme juga merangkumi kesedaran diri, penzahiran maruah bangsa, pembelaan hak ekonomi, politik dan sosial, serta usaha membina identiti dan negara bangsa yang berdaulat.
1 Siapakah sejarawan yang menyatakan bahawa nasionalisme Melayu telah wujud sejak zaman Kesultanan Melayu Melaka?
2 Menurut Dr. Burhanuddin al-Helmi, perpaduan yang kuat amat penting dalam perjuangan menentang penjajahan melalui pembentukan apa?
3 Menurut Hans Kohn, nasionalisme merupakan satu gerakan yang meletakkan seseorang hanya kepada negara atau bangsanya.
4 Profesor William R. Roff menyatakan bahawa kebangkitan nasionalisme Melayu timbul akibat kebimbangan masyarakat terhadap imperialisme Barat dan fahaman yang melanda Tanah Melayu.
Padankan tokoh sejarawan dengan fokus pandangan mereka mengenai nasionalisme. Jika menggunakan telefon, tekan pilihan jawapan dahulu, kemudian tekan kotak padanan.
There is something wrong with this question.
